Terugblik: 5 wijn-momenten van 2016

Top dit, top dat, top zo… Na zo’n mooi wijnjaar als 2016 kan ik natuurlijk niet achterblijven. Wanneer ik terugblik op het afgelopen jaar, valt me een ding meteen op. De bijzondere wijnen moet ik opzoeken, maar de mooie momenten staan in mijn geheugen gegrift. Een tasty trip down memory lane, mede mogelijk gemaakt door mijn wijnmaatje…

1. Een zaadje geplant  

Eerder dit jaar, toen de zon nog scheen en de dagen langer waren, stond ons jaarlijkse teamuitje op de agenda. Een mooi moment om mijn internationale collega’s Amsterdam eens van een andere kant te laten zien. Met een bootje en bevriende vinoloog Johan (van Arisz et al.) verkenden we de Amsterdamse grachten. Op een heel relaxte manier, zonder al teveel wijntermen (en dat is moeilijk, ik weet er alles van!) deelde Johan zijn enthousiasme over de wijnen. En voor wie meer wilde weten, trad hij graag in meer details. Een topdag voor iedereen.

Toen een bevriende oud-collega enkele maanden later vroeg of ik ‘toevallig nog iemand kende’ die een wijnproeverij op haar verjaardagsfeestje zou kunnen begeleiden, greep ik de eer met beide handen aan. Samen met Johan maakten we een selectie van zeven wijnen, van een strak droge Muscadet Sevre et Maine (Sur Lie), een fruitige Waltner Grüner Veltliner, een lichte, fruitige Cavazza Tai Rosso tot aan een zwoele en pittige Aruma Malbec; we hadden voor ieder wat wils.

Het werd een ontzettend leuke avond. Het bevestigde mij opnieuw hoe leuk iedereen het vindt om iets meer over wijn te weten en nieuwe smaken te ontdekken. Toen ik aan het einde van de avond gevraagd werd naar mijn kaartje, bedacht ik me pas dat het misschien wel leuk zou zijn om vaker mijn wijn-enthousiasme te delen. Et voila… het idee voor Sommelierinspe.com was geboren!

2. Buddy uit Belgie

Niet veel later kwam mijn Belgische wijn buddy en haar Hongaarse wijnmaker naar Amsterdam. Wat een feest was dat! Er viel ook meer dan genoeg te vieren: Hun eerste flessen van het ‘Holass’ wijn project waren gelanceerd (aanrader!) en het tweede, nog persoonlijkere project is onderweg. Bij ondergaande zon op het heerlijke terras van Vrijburcht werd dit heugelijke nieuws met een heerlijk glas Warre’s ’77 vintage port gevierd (Ellie moest het helaas bij een nipje houden). Toch altijd weer een magisch moment, een wijn drinken die ouder is dan jezelf, terwijl het nog zoveel fruit en levendigheid toont. Over vitaliteit gesproken, de Vin Nature Beaujolais die we de dag ernaar lieten open trekken bij Breda, danste ook het glas uit, yum!

3. Zwarte Haan & Co

Een terugblik zou niet compleet zijn zonder de proefavonden met de ‘wijnclub’. Maandelijks organiseert een van ons een proefavond in een bepaald thema; bijvoorbeeld ‘asperges’, ‘onbekend & onbemind?’, ‘Portugal 2.0’ of gewoon ‘vakantiewijnen’, alles mag en kan.

Het jaarlijkse hoogtepunt is ‘onze verjaardag’, waarbij dit jaar de mooiste Italiaanse flessen naar Dappertutto meegenomen werden. Tip: als je wat duurdere wijn wil drinken, dan is dat vaak het kurkengeld van een restaurant zeker waard. Helaas voor ons wat het niet onze beste proefavond, zelfs de Saffredi 2012 (95 Parker punten en 100/100 volgens James Suckling) werd zonder al teveel oh’s en ah’s weggeklokt. Soms heb je van die dagen…

Over de jaren heen heeft de groep ook haar eigen wijn-jargon ontwikkeld. Zo begrijpt iedereen wat we bedoelen met ‘een hoerige wijn’, ‘een ingepiste wetsuit’ (je kan je er vast iets bij voorstellen) en een ‘fles waarmee je de wereld gaat veroveren’. Die laatste was de Cartuxa Pera Manca 2012, inderdaad een waanzinnig mooie wijn. De sfeer zit er natuurlijk altijd goed in, na een paar glaasjes is het zelf zo gezellig dat we elkaar zonder meer snob, zware drinker of lui varken mogen noemen, zonder enige consequenties. Op de kater de volgende dag na dan hè. Als je überhaupt al veilig thuis komt… Er is al menig trammetje gemist, metro bijna ontploft in het altijd gezellige Gein, of plaatsnamen door elkaar gehaald (ligt Almere niet op de route naar Amersfoort?).

Behalve onze eigen wijntaal en gekke gewoontes, hebben we ook zo onze eigen wijn favorieten. En niet-favorieten. Zo heeft de Amarone (een Italiaanse rode wijn gemaakt van ingedroogde druiven) ons dit jaar meerdere keren tijdens het blind proeven teleurgesteld. Je zou denken dat een wijn die bekend staat om zijn rijkheid en concentratie wel makkelijk te herkennen moet zijn.. Niet dus. De Chianti Classico heeft ons ook al enkele keren op het verkeerde been gezet, en dat voor een wijn waar we onszelf later naar vernoemd hebben…

4. Grand Prix St Hubert

Bij die vernoeming hoort natuurlijk ook een verhaal. Afgelopen herfst vond de 32ste Grand Prix St. Hubert plaats. Het leek ons wel grappig om mee te doen aan deze blindproef-wedstrijd voor wijnkenners. Anders dan de sommeliers die meedoen of de Hamersma’s die wegblijven, hadden wij namelijk niets te verliezen. Dacht ik.

De voorbereidingen verliepen vlekkeloos. Om Sander een pleziertje te doen, en niet met een lullige naam te komen op basis van onze voorletters, vernoemden we onszelf naar zijn favoriete wijn (de Zwarte Haan is het logo van Chianti).Ook organiseerden we snel nog even een blindproeverij in de week voor de wedstrijd. Een goede start is het halve werk toch?

Vol zelfvertrouwen gingen we aan de slag, half lacherig door de formele sfeer. Vanaf het eerste glas liep het allemaal op rolletjes. Niemand veranderde de strategie ofzo. Niemand knapte daar op af. Niemand was te luidruchtig. Nee, het was één succes verhaal. Zelfs het bijna missen van de uitreiking omdat we nog op het terras van L’Europe die zeldzame lekker Italiaanse wit aan het opdrinken waren onder het genot van een mopperende Fred (die overigens later met de Klassiekers met een all-time-high score de wedstrijd won), was volgens plan.

Mede dankzij het herkennen van de Douro uit de last minute proefsessie en een goede samenwerking voor het ontrafelen van de Etna Rosso (zeg vulkanisch aroma en Johan weet wat het is, ongelooflijk…) wisten we de nodige punten binnen te slepen. En ja, die wijn uit Azerbeidzjan was natuurlijk een eitje. Uiteindelijk leverden dat alles ons mooi wel even een 6de plaats op, iets waar de Zwarte Haan nog steeds apetrots op is!

5. Un verre du vin

Het afgelopen jaar heb ik verschillende wijnbars & -festivals in A’dam bezocht. Hartstikke leuk natuurlijk, maar nog leuker is het om inspiratie op te doen in het buitenland. Waar kan dat nu beter dan in  Frankrijk? Zo hebben we laatst met een groep vrienden genoten van alle de persoonlijke (juist niet uber hippe) wijnbarretjes in Parijs. Echt gezellig en met een super goede prijs/kwaliteit verhouding. Bijvoorbeeld L’Ebeniste; een wijn café waar je niet alleen lekker kan borrelen, maar ook je wijn kan kopen. Misschien een ideetje voor een ondernemer in A’dam?

 

Sorry! Opnieuw een lang verhaal, gebaseerd op een handvol mooie wijn-herinneringen van 2016. En dan heb ik lang nog niet alles genoemd! Ik hoop dat 2017 minstens net zoveel mooie momenten voor jou en mij te bieden heeft. Hele fijne jaarwisseling, maak er een sprankelend feest van en tot in het nieuwe jaar.

 

Cheers!

 

Ps. Vond je het leuk om onderdeel te zijn van deze herinneringen (al dan niet anoniem), of ben ik nog een mooi moment vergeten, deel het dan gerust!

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s