De Graaf, Hollandse Meester in de Bourgogne

Je zou denken dat het leven van een wijn-student over rozen gaat. En dat is ook zo. Maar er zijn van die momenten….

Mijn moeder kwam niet meer bij van het lachen, toen ik haar vertelde dat ik me voor huiswerkbegeleiding had opgegeven. Natuurlijk deed ik vrolijk met haar mee, maar enkele weken later veranderde mijn lach in een grijns van een boer met kiespijn. Een onvoldoende. Notabene voor een onderwerp waarvan ik dacht nog wel iets te weten. Zoveel regio’s, druiven, weetjes… waar was ik aan begonnen! En waarom?

Enigszins gedemotiveerd schoof ik mijn theorie opzij en begon in aan “de praktijk”. Daar zat ik dan op zaterdagmiddag met drie witte Bourgognes voor mijn neus in mijn eentje bij Vyne. De eerste twee wijnen gingen routinematig, maar toen ik mijn neus in het derde glas stak….

“Damn, wat een waanzinnig lekkere wijn! Elegant, intens en perfect in balans. Met bekende smaken van citrus, appel, perzik, meloen, een vleugje vanille en karamel (van rijping op eikenhouten vaten) en een subtiele mineraliteit. Maar zo puur, en een smaak die duurt, en duurt.. en duuuurt… Mmm Meursault!”

En niet zomaar een. Het is het resultaat van de samenwerking tussen de succesvolle wijnmaker Eric Germain en Bourgogne specialist Karel de Graaf. Inderdaad, een Nederlander. Onder wijnliefhebbers misschien zelfs wel een bekende Nederlander.

Karel, voormalig docent Economie en een niet onverdienstelijke wielrenner, zette in de jaren ’70 een Bourgogne agentschap op nadat hij betoverd was door de magie van deze (toen nog niet zo populaire) streek. Hij stond aan de wieg van Perswijn (magazine voor wijnfanaten), maakte naam als Bourgogne expert en pakte de draad van doceren weer op bij onder andere WSET. Totdat hij in 1993 de kans zag om een halve hectare in “les Narvaux” te bemachtigen, een wijngaard die onder het bekende en geliefde Meursault valt.

Op een relatief ondiepe bodem verbouwt Karel zijn druiven, die een wijn met mooie mineraliteit opleveren. Vervolgens laat zijn zakenpartner de wijn langzaam op lage temperatuur vergisten om zo de vele aroma’s te behouden en de zuren te verzachten. De wijn rust dan 18 maanden op eiken fusten van de hoogste kwaliteit (30-40% nieuw), voordat het vloeibare goud waarmee de Meester van de Bourgogne mij weer op het rechte studiepad bracht, gebotteld wordt.

Misschien stiekem een tikkie snobistisch, maar als je het met je gin tonic vergelijkt…

Cheers!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s